گم می شوی
همچون با ر ا ن خیا لی نیآ مد ه
د ر گیسوا ن تشنه با د
با نو ی عا شقا نه ها ی سبزو
آبی و
سپید
بگذا ر روح جها ن را
با تو
قسمت کنم
ا ز دریچه خوا ب ها یت
فصلی د وبا ره
می آید
با غ لبخند ه ا ی و
حس رویا یی به شکفتن
بر با ل ها ی زمستا نی
می دا نم
چیزی به اعترا ف تو
نما ند ه ا ست / پروا ز کن
محمود معتقد ی
بهمن 86
+ نوشته شده در جمعه نوزدهم بهمن 1386ساعت 11:41 توسط محمود معتقدی
|
