تبليغاتX
طلسم حادثه

طلسم حادثه

شعر و ادبیات

 

 طلسم این عا شقا نه هم / پس پشت مهتا بی ا ت پید ا ست !

 

 ما و /  شبیه عصرها ی استخو ا نی  ا ت

 

  د ست کو د کا نت خیره می شو ند

 

 مثل دا غ  نفسی که ا بلها نه

 

 پیر می شود

 

 پرتا پی هزا ر سا له و /   بغضی  وطنی که  ا ز هراس  تو

 

می جوشد

 

چیزی مگو!

 

    طلسم ا ین عا شقا نه هم

 

   پس  پشت مهتا بی  ا ت پید ا ست !

 

     شبیه مفصلت  /  خرد ه ریز حس کویری ا ز نشا نه  د ریا

 

 ما ه تلخ /  ما ه نو  و/  همین  حجله ها ی ما د رم

 

نه د یگر/ سطری به تیغه ها ی جها ن و/

 

 د ست شعله ا ی  به زبا ن تو / د رنمی رسد

 

 خنجر به پلک ها ی بسته می زنی 

 

  د ل سوا ری سیا ه ترا ز شقیقه ا م  

 

   مثل خا طرکبوتری و/  پیراهن زنی  آ تشنا ک

 

      ا ین  گربه کبود سپید / د ربیا با ن تو چه می کند !

 

 

 

د ور و / دورتر

 

 شروع  / هنوز /  سکا نس قبیله من بود

 

 مسا فرخرد ا د و/  د رختا نی که ا زکلاه  تو می آ یند

 

فنجا نی شکسته  و/

 

 د ستی به قا ب ها ی فا صله  ا ت

 

چیزی مگو !

 

 منم  / ا ستخوا ن قطا ری که  ا زتو می د و د

 

نگا ه کن !

 

گوزن ها ی  هزا ر ه سا له

 

ا زخط خا کستر و/ خا کت

 

 پس چگونه  می گذ رند ؟

 

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم اردیبهشت 1388ساعت 17:13  توسط محمود معتقدی  | 

۱

گا هی ا ز خود می پرسم

 

 برما چه می رود !

 

د لبسته رویا یی به نا تما م /

 

گمشد ه تر/ د لوا پس د رختی و /

 

 ما ند ه ترا ز د ریا

 

  به  شورید ه پرچمی  / به یا د ها ی کهنسا لی و/ عشق !

 

2

آ فتا ب که می رود

 

تو / به وعد ه گا هت می رسی و /

 

د ر آ ن تقا طع بزر گ

 

   مرد ی و /  ا شا ره عکسی

 

 آ بی ها یت را  / د وبا ره می گیرد

 

3

 

امروز و /  سه شنبه  ا ی د یگر

 

 کسی ا ز کوچه ها ی ا رد یبهشت

 

می آ ید

 

د ا رم / ا ز زمزمه موها یت

 

  جد ا /  زیبا   /  جد ا می شوم

 

 ر فیق  !  بها رشنید ه را / ند ید ه بگیر  !

 

محمود معتقد ی

 

بها ر 88

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم اردیبهشت 1388ساعت 15:47  توسط محمود معتقدی  | 

 

 

 

 " پ " مثل پلا ت و/  د وعا شقا نه د یگر !

 

 

 

 

پس پشت پستوها  :

 

همین د یروز/  گهوا ره زنی / د ونیم می شود

 

 کود کی به نا تما م و.......

 

بگو  و/  بگذ ریم

 

 

1

 

چه می کنی !

 

ا سب وطن شعله ها ی چموش

 

نه

 

ا ین سطرها /  طبیعی نمی شوند

 

سپید و / مثل طبیعی !

 

ا ز صف د وست دا شتن و/  تا  گیسوا ن ا ین همه برف

 

د ریا ی د وبا ره /  تکثیر می شود و/

 

ما / شبیه کد ا م سو /  ا زتو می وزیم

 

رفیق !

 

 

2

 

 

مثل د وید ن با را ن و/

 

رسید ن با د

 

نا م د رخت را /  ا زوزید ن تو می شنو م

 

 بر می گرد یم

 

همین و /  که گفته بود ی

 

کا ش ا ز بوی بها رت

 

گوزنی د رآ ید

 

 

 

محمود معتقد ی

 

 

فرورد ین 88

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه شانزدهم فروردین 1388ساعت 17:38  توسط محمود معتقدی  | 

معرفی کتا ب

 

ششمین مجموعه شعر محمود معتقد ی با عنوان "  پا ره ها ی ممنوع "

 د ر روزها ی پا یا نی سا ل 87  ا ز سوی  نشر روزگا ر چا پ و منتشرگرد ید . این مجموعه  با 76 عنوا ن شعر کوتا ه عا شقا نه تد وین گرد ید ه . که بعضا  با  نوعی  "  رما نتیسم  اجتما عی " گره خورد ه است  . ا ین د فتر د ر78 صفحه به  با زا ر کتا ب عرضه شد ه :

49

 

" هرا سی د لتنگ

 

د رختا ن را /  ا ز تو د ور و/  د ورتر می کند

 فنجا نی کوچک و/ لقمه نا نی که

 را زآ فتا ب را / به روزها ی تو می رسا ند

 شا ید زند گی

 رویا ی کوچکی ست

 که هنوز / با تو به کوچه می آ ید  "

 

20

"  شا د ی ها یت را / اینگونه / به یا د می آ ورم

 با رد یگر

 د ختری که به خیا ط خا نه می رود

 تما م رویا ها یش را

 به روزها ی خد ا می بخشد  "

 

+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم فروردین 1388ساعت 9:17  توسط محمود معتقدی  | 

 به : همنوا یی مرد م سبز و/  وطن لبخند

 

 

   یک ا پیزود /  ما ند ه به  آ فتا ب / تا بها رشا د ی ها یت

 

 

  مثل خا طر ه ها ی زمستا نی و/  تا شبیه د وید ن با را ن

 

تنها

 

 چشم ها ی ترا به یا د می آ ورم

 

 ا ز با م د ریچه  نوروز  

 

تا

 

 رسید ن به شا نه ها ی تو ا زبها ر

 

        سبز بو د ه ا یم و /  ممنوع / به  تیغه خا وری تشنه ا زتوفا ن

 

 مگر ا زا ین  شبا نه عشق

 

با من / ا ز کد ا م  وطن سپید ه می آ یی !...

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه سوم فروردین 1388ساعت 15:33  توسط محمود معتقدی  | 

 

خوش آ مد ید  ! به سا نسور قصه ها و/ هم قطا ربعدی

   مگر د رآ مد ه بود/ می آ مد و 

 ا ین

 مسا فربنفشه ها و/  قا ب پا ییزی برگورخا ورا ن

   چیزی مگر/ د رهوا ی تو قسمت شود

بگذا ر

کمی به آ وا ز ریشه ها ی زمستا نی ا ت

  سفر کنیم

 تا متروی تهران /ا یستگا ه ا نقلا ب   ا ز       

 کسی هنوز

 می گذ رد  ا ز شهریوری عا شقا نه

چرا

  د ریا ترا زهمیشه / همین تویی که د روغ می گویی     

    ا زامتد ا د صبحی و /  د ستی که به رویا ی تو شلیک می کند     

اسم ا ش را هرگز نمی گوید

  بلند ی ها ی د رکه و / پنجشنبه ها ی د رخت و / فا صله  

  "   بوی  مرد ما ن" پلنگ چا ل 

   مشتی عا شقا نه ها ی نلخ و 

  صف خا طره ها ی مزخرف

گفتم :

     روح هزا ره وطنی د رمیا نه نیست  

ا فسوس

  شنبه ها یم /  شبیه روزها ی ها ی تو می شو د 

    با شا خه نرگسی برشا نه ها ی مرگ  و/

  پیله د ستی زرد  /  ا زجنس کود کا ن خیا با نی

    پس با زما ند ه ها / چگونه پس فراموشت کنم

 آ ن با م  وا ژ ه ها و/ تا ا ین همیشه و/ هرگز!

  خا نم ها  / آ قا یا ن

   خوش آ مد ید ! به  سا نسور قصه ها و /  هم قطا ربعد ی

 

+ نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم بهمن 1387ساعت 22:50  توسط محمود معتقدی  | 

 

 

 شا ید  که  عمر حقیقت

 

ا ز جنس همه عا شقا نه ها ی تو

 

  نبود

 

وقتی  آوا ز همه سرزمین ها یت...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه سی ام اردیبهشت 1387ساعت 18:53  توسط محمود معتقدی  | 

  گفتم سفرو / گا هی به عشق /  شعری که تو می خوا نی

 

 

جها ن  

 

ا ز  حس اضطرا ب تو

 

می جوشد

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1387ساعت 10:15  توسط محمود معتقدی  | 

 

 

بر می گرد یم  / 

 با تو نفسی تا زه می کنیم  

  قهوه ا ی می نوشم و 

        د رکویرها ی صفر درجه  

   رد کا بوس ها ی ترا 

   پی می گیرم

     


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387ساعت 7:43  توسط محمود معتقدی  | 

 

 

ترا کسی هم 

 

پس چگونه

 

به یا د می آورد

 

ترس

 

این خا نه ها ی شب بسته

 

 هنوزبه بوی ترس تو

 

آغشته می شود

 

کا ش

 

طعم این چشم ها ی د رید ه را

 

با تو

 

ما به کوچه سرد  کمی حا د ثه

 

می راند ه ایم

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم فروردین 1387ساعت 7:51  توسط محمود معتقدی  | 

 

گم می شوی

همچون با ر ا ن خیا لی  نیآ مد ه

د ر گیسوا ن تشنه  با د

با نو...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه نوزدهم بهمن 1386ساعت 11:41  توسط محمود معتقدی  | 

 روزت بخیر"اورتگا"

چقدر

دیر آمدی

لطفاً

سری هم به دوستان "خاوری"ات

بزن

مادران

به دست‌‌های سرخ تو

شک می‌کنند...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم بهمن 1386ساعت 19:55  توسط محمود معتقدی  | 

 

 

آنکه به روز های خود ایستا د ه است : ن . عطایی 

 

پرچم که می زنی 

جها ن 

د لیل آ بی ها ی تو می شود 

خاطره ای سرخ که 

تو د ر تو فا نش 

لم می د هی ...

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم بهمن 1386ساعت 19:24  توسط محمود معتقدی  | 

 

 

 آنکه به وا ژ ه رسید : اکبر را د ی   

 

حس د ریا  و

 لحن سا یه  ها ی تو

رقصا ن هیا هوی صحنه ا ی

انگا ر همین تویی

د ل آشوبه رنجی و

نگا ه  پا ره ها ی   مرد می  

د لوا پس  تصویری گمشد ه  ...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم بهمن 1386ساعت 19:24  توسط محمود معتقدی  | 

انگا ر

مثل همیشه نیستی

د ریا هنوز 

ا ز میا ن شا نه ها ی تو

می خوا ند...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم بهمن 1386ساعت 19:23  توسط محمود معتقدی  | 

 

 

 هم وا ژه /  هم سپید 

چه ا تفا ق عجیبی   

توفا ن

سوا ر قا یقی ست

 که مرا

به حا شیه ها ی تو 

پیش می برد    

مثل  د ریا                                                                                                                        

که هنوز 

سرزمین ها ی تبعید ی ا ت را  

ا ز یا د برد ه است...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم بهمن 1386ساعت 19:23  توسط محمود معتقدی  |